تنهايي

تو می گویی اولین چیزی که نشانه ی بزرگ شدن آدم است اینست که" بپذیری تنهایی".
می دانم،ولی بعضی ها گاهی تنها با یک کلام بدجوری تنهایی ات را به تو اثبات می کنند.
می دانم،ولی آدم است دیگر،دلش نمی خواهد بپذیرد که هیچ وقت کسی را برای خودش نخواهد داشت.

پی نوشت 1:
نه اميدي در دل من که گشايد مشکل من
نه فروغ روي مهي که فروزد محفل من

نه همزبان دردآگاهي که ناله‌اي خرد با آهي
داد از اين بي‌درديها
" خدايا "
نه صفايي ز دمسازي به جام مي
که گرد غم ز دل شويد

که بگويم راز پنهان، که چه دردي دارم بر جان
واي از اين بي همرازي
" خدايا "...
پی نوشت 2:تازگی ها دوره تناوب حس تنهایی ام بیش از پیش و دامنه اش بزرگ تر شده.اذیت می شوم، ولی تمایل هم ندارم که کسی مرا از تنهایی در آورد.