۱۳۹۲ دی ۱۸, چهارشنبه

نمی دانم این که من وابستگی عمیقی به این دنیا و ما فیها ندارم اسمش عرفان است
 یا افسردگی
یا اینکه شاید عرفا افسرده بوده اند بی آنکه بدانند
یا شاید افسرده ها همان عارفان به بار ننشسته و گمنام اند

 این دنیای شما، با همه زینت هایش، در نظر من از آب بینی ماده بزی که عطسه کند، بی ارزش تر است.

4 comments:

منیر گفت...

یعنی ما که خورده وابستگی هم به این دنیا داریم تو این دسته قرار میگیریم یا نه‌:)‌)‌؟؟‌ وابستگیم عمیق نیستا خوداییش خرده :دی . متاسفانه یا خوشبختانه از عنوان عارف افسرده خوشم اومده اگر همین خرده وابستگی هم قطع درجه می کنه بگذرم ازش (وابستگی رو منظورمه) :)).

Elahe گفت...

:)) خانوم شما چون علائم افسردگی رو نداری در دسته ی عرفای خوشحال قرار می گیری

شبنم گفت...

:-*

ناشناس گفت...

وقتی نقشی که خداوند برایمان در زندگی در نظر گرفته است را متوجه بشویم زندگی را طور دیگری خواهیم دید. تا رسیدن آن لحظه هم صبر است و احسان و توکل.