رها

تمرین ها را تقسیم کرده ام با یک همکلاسی کوشا. تمرین سخت تر را او نوشته، دیشب برایم فرستاده. تا دو ساعت دیگر باید تمرین را بدهیم. نه هنوز تمرین او را خوانده ام و نه سهم خودم را نوشته ام. پی ام می دهد. می گویم ننوشته ام. دلخور می شود. می گوید به ما نیامده از روی دست کسی بنویسیم. می خواهم بگویم که از صبح زور بیدار شدم، ولی نمی توانم شروع کنم، ولی نمی گویم. از صبح زود، عصار دارد توی گوشم داد می زند

بر ما هر آنچه لایق مان هست می رود.
و من نمی خواهم باور کنم...

پ.ن: گاهی مسیر جاده، به بن بست می رود