رها

ترسم از این است که روزی، زندگی اینجا هم برایم خاطره شود. این دور هم جمع شدن ها، بیرون رفتن ها، خندیدن ها ...

یعنی یک روزی می رسد که قهوه ی نیچر گاردن، مثل چایی تعاونی شود؟ گراوس مثل کلک چال؟ این خانه، خانه ام؟ این شهر، شهرم؟