رها

یک روزهایی هست

که دم غروبش

جایی نیست که دلم بخواهد بروم، اما خانه هم دلم نمی خواهد باشم

خوابم نمی آید اما دوست ندارم بیدار باشم

کسی نیست که دلم بخواهد ببینم، اما نمی خواهم تنها باشم

این جور روزها را باید تحمل کرد تا فردا شود.